Met zijn grote ronde ogen, rimpelige kopje en vrolijke karakter heeft de Mopshond een gigantische aantrekkingskracht. Hij ligt liefst van al uren gezellig bij je op de zetel te knuffelen, en weet met zijn eigenzinnige persoonlijkheid elk hart te veroveren, van jong tot oud.
Toch heeft die herkenbare uitstraling ook een zware keerzijde. Door het extreem doorfokken op een platte snuit en een compacte bouw kampt de Mopshond helaas met een reeks ernstige, rasgebonden aandoeningen die zijn welzijn flink onder druk zetten, van geboorte tot op hoge leeftijd. In dit artikel overlopen we welke aandoeningen het vaakst voorkomen bij dit ras, wat je als eigenaar kan doen om de symptomen te beperken, en hoe je zo goed mogelijk kan zorgen voor je Mopshond doorheen zijn hele leven.
Ademhalingsproblemen: Het Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS)
Dit is misschien wel het bekendste, en meest ingrijpende probleem bij Mopshonden.
Wat is BOS? Dit is een combinatie van vernauwde neusgaten, een te lang zacht gehemelte, en een te nauwe luchtpijp. Samen zorgen deze afwijkingen ervoor dat de hond structureel moeite heeft om normaal adem te halen, zelfs in rust.
Symptomen. Denk aan luidruchtig ademhalen, hevig snurken in de mand, snel buiten adem zijn tijdens een wandeling aan de leiband, en extreem slecht tegen de hitte kunnen. Deze symptomen zijn bij veel Mopshonden zo gewoon geworden dat eigenaren ze soms niet meer als een probleem herkennen, terwijl ze eigenlijk wijzen op echt ongemak.
Behandeling. Chirurgie, zoals het verruimen van de neusgaten of het inkorten van het gehemelte, is helaas vaak noodzakelijk bij de dierenarts. Deze ingrepen kunnen de levenskwaliteit van de hond aanzienlijk verbeteren, en worden steeds vaker aangeraden bij ernstige gevallen.
Oogaandoeningen (Ogen die uitsteken)
De kenmerkende, uitpuilende ogen van de Mopshond brengen helaas ook eigen risico’s met zich mee.
Beschadigingen en hoornvliesontsteking, ook wel ulceratieve keratitis genoemd. Door de ondiepe oogkassen liggen de ogen als het ware “bloot”, en beschadigen ze snel aan takken of door uitdroging, ook tijdens gewone dagelijkse activiteiten zoals wandelen in het gras.
Entropion. Dit is het naar binnen krullen van de oogleden, waardoor de wimpers voortdurend over de oogbol schuren. Dit veroorzaakt pijn en irritatie, en vraagt soms om chirurgische correctie om verdere schade aan het hoornvlies te voorkomen.
Droge ogen, ook wel KCS genoemd. Dit is onvoldoende traanproductie, wat dagelijkse verzorging en oogzalf vereist om de ogen gezond te houden en verdere irritatie te vermijden.
Neurologische en rugaandoeningen
Naast de ogen en de ademhaling heeft de Mopshond ook een aantal specifieke neurologische risico’s.
Pug Dog Encephalitis, afgekort PDE of NME. Dit is een fatale, erfelijke hersenvliesontsteking die uniek is voor de Mopshond, en leidt tot aanvallen, coördinatieverlies en blindheid. Deze aandoening is bijzonder ernstig en heeft een grote impact op zowel de hond als het gezin, aangezien er momenteel geen genezing voor bestaat.
Hemivertebrae, ofwel slecht gevormde ruggenwervels. De bekende “krulstaart” is eigenlijk een misvorming van de wervelkolom, wat kan leiden tot verlamming aan de achterpootjes en incontinentie bij ernstigere vormen. Wat er uiterlijk schattig uitziet, kan dus onderliggend voor echte gezondheidsproblemen zorgen.
Huid- en gewrichtsproblemen
Ook de huid en de gewrichten van de Mopshond verdienen extra aandacht.
Huidplooiontsteking, ook wel intertrigo genoemd. De diepe rimpels op de neus en de kop verzamelen vuil en vocht, wat snel leidt tot bacteriële infecties en een onaangename geur als je de plooien niet regelmatig verzorgt. Deze aandoening is een van de meest voorkomende klachten bij het ras, precies vanwege de kenmerkende, diepe rimpels.
Patellaluxatie, ofwel een losse knieschijf. Hierbij schiet de knieschijf uit de kom, waardoor de Mopshond hinkt of met zijn pootje “hopt” tijdens het lopen. Dit kan variëren van een milde, af en toe optredende klacht tot een ernstiger probleem dat chirurgische correctie vereist.
Hoe hou je een Mopshond zo gezond mogelijk?
Als eigenaar kan je zelf veel doen om de levenskwaliteit van je Mopshond te verbeteren.
Voorkom overgewicht strikt. Mopshonden zijn echte schrokkers die gerust een extra stukje hesp van tafel meepikken, maar elk grammetje vet maakt ademhalen nog zwaarder voor een ras dat al structureel moeite heeft om lucht te krijgen, zeker bij inspanning.
Gebruik altijd een tuigje, nooit een halsband. Een halsband geeft extra druk op de toch al nauwe luchtpijp, en kan de ogen zelfs doen uitpuilen bij plotse rukken aan de leiband, wat bij de kwetsbare oogkassen van de Mopshond extra risicovol is.
Zorg voor dagelijkse plooiverzorging. Maak de rimpels op de kop droog en schoon met een vochtig doekje, om infecties en onaangename geurtjes te voorkomen. Dit klinkt misschien als een klein detail, maar maakt echt een verschil op lange termijn.
Vermijd warmte. Laat de Mopshond op warme dagen absoluut niet rennen in de hof, want zijn beperkte ademhalingscapaciteit maakt hem extra kwetsbaar voor oververhitting, wat snel gevaarlijk kan worden.
Waarom is bewustwording bij toekomstige eigenaren zo belangrijk?
Veel mensen kiezen voor een Mopshond puur op basis van zijn uiterlijk en karakter, zonder zich volledig bewust te zijn van de medische risico’s die erbij horen. Dat is jammer, want juist die bewustwording maakt het verschil tussen een eigenaar die tijdig ingrijpt bij de eerste tekenen van ongemak, en een eigenaar die symptomen zoals luidruchtig ademhalen ten onrechte als “normaal voor het ras” beschouwt. Door goed geïnformeerd te zijn, herken je sneller wanneer iets echt een probleem is, en kan je samen met de dierenarts tijdig de juiste stappen zetten om het welzijn van je Mopshond te beschermen.
Ziektes Mopshond
Samengevat kampt de Mopshond met een opvallend brede waaier aan rasgebonden aandoeningen: ademhalingsproblemen door BOS, oogaandoeningen zoals entropion en droge ogen, neurologische risico’s zoals PDE, rugproblemen door hemivertebrae, en huid- en gewrichtsklachten zoals intertrigo en patellaluxatie. Deze opeenstapeling van risico’s maakt het ras uniek kwetsbaar, en vraagt om een eigenaar die goed geïnformeerd is en bereid is de nodige zorg te bieden doorheen het hele leven van de hond.
Conclusie
Een Mopshond heeft een geweldig karakter, maar vraagt vanwege zijn erfelijke kwetsbaarheden om een toegewijd baasje dat voorbereid is op specifieke medische zorg. Van dagelijkse plooiverzorging tot het vermijden van warmte en overgewicht, elk detail telt om de levenskwaliteit van dit bijzondere rasje zo hoog mogelijk te houden, zodat hij nog lang kan genieten van gezellige momenten op de zetel.
Veelgestelde vragen
Hoe oud wordt een Mopshond gemiddeld?
Een Mopshond wordt gemiddeld 12 tot 15 jaar oud, al hangt de levenskwaliteit sterk af van de ademhalingsproblemen en andere rasgebonden aandoeningen die de hond mogelijk heeft, en van hoe goed deze opgevolgd worden.
Is het fokken van Mopshonden met platte snuiten nog toegelaten?
In Vlaanderen en Nederland gelden steeds strengere regels, waarbij fokkers verplicht zijn te fokken op een langere snuit om de ademhaling van het ras te verbeteren. Deze regelgeving is er specifiek gekomen om het dierenwelzijn binnen het ras te verbeteren.
